29/03/09

A vida dun camarada



Juan se consideraba un militante NS de primera clase. Desde su más temprana juventud se jugaba el cuello en manifestaciónes y conferencias públicas en zonas de lo más hostiles, habiendo sido censurado y encerrado no pocas veces por difundir sus ideas.



A los 23 años comenzó a darse cuenta de que todo estaba perdido, de que todo quería perderse y además lo merecía. Encaminó sus esfuerzos a conservar el testigo para generaciones venideras con la fe en que ellas tuviesen algún día el momento propicio para manifestarse. Su actividad se limitó a leer, teorizar y comunicar su conocimiento.


Pasaba el tiempo y Juan comenzaba a cansarse de ser siempre correcto por donde quiera que fuese. Le era bastante incómodo y sólo podía causarle problemas, puesto que daba por hecho que no obtendría ninguna victoria en tiempos tan oscuros. Despreciaba a la plebe, pero a su vez le tentaba el hecho de confundirse entre ella para obtener lucro y placer. Los chicos del sistema que él conocía se embriagaban, tenían relaciones frecuentes con distintas chicas, podían ir a muchísimos sitios ‘’de fiesta’’, comer todo lo que les apeteciese, beber más de lo mismo… Él era vegetariano porque le asqueaba el negocio alimenticio carnívoro, no bebía porque le parecía inmoral el descontrol, no tenía relaciones con chicas porque por su condición de NS correcto las posibilidades de encontrar una mujer de su talla se le reducían considerablemente y se negaba a las relaciones únicamente por sexo ya que eran puro vicio, no asistía ni a discotecas ni a lugares semejantes porque eran los mayores focos degenerativos de la juventud, y en fín, ya que ese mundo estaba diseñado para la plebe, él no tenía contácto con este.


Estos hechos comenzaban a amargarle a pesar de su repulsión hacia el mundo moderno. Un pensamiento nuevo comenzó a susurrarle:
‘’¿Es que vas a pasarte toda la vida así?, ¿Te das cuenta de todo lo que te estás perdiendo? ¡Ni siquiera tienes amigos!, ¿Es que acaso cambiará algo lo que tú hagas o dejes de hacer?, ¡Estúpido!. Guárdate la correción para con tus camaradas y los momentos decisivos y significantes. Vístete entonces de esvástica. Pero mientras deja de martirizarte a ti mismo y ¡Para nada! porque sabes que todo está perdido y además nadie te tendrá en cuenta. La mayoría, incluídos tus camaradas, ni siquiera se percatarán de tu dolor y abnegación. Si sabes que no obtendrás resultados beneficiosos al menos se feliz y aprovecha lo que se te ofrece. No va a perjudicar a nadie y será todo al margen de tu lucha, que es lo único significativo; el resto da igual.’’


Juan acabó cediendo ante la voz y a partir de ese momento dejó de rechazar todos los placeres que tenía al alcance de la mano. Se emborrachaba, cortejaba a numerosas chicas, podía beber cocacola y hasta ir al McDonald, asistía a discotecas que ponían una ‘’música’’ odiosa y bueno, a pesar de despreciar a quienes le rodeaban por no poseer nada superior a eso que hacían, se lucraba entre ellos, con ellos, y con lo mismo que ellos.


Su actividad en cuanto a lo que hacía por el NS no había empeorado, es más, hasta había mejorado por su mejor disposición al haber saciado sus vicios.
Un día, entre sus nuevos amigos modernos, las cosas se pusieron feas. El sistema rozaba el absurdo, los problemas económicos les habían tocado el estómago, el dolor de estómago se había propagado a la cabeza, y de ese dolor se despertó el pensamiento. Juan no se lo podía creer… ¡Los modernos estaban inconformes y pedían cambios, soluciones, una revolución! Se gestaba la ocasión que nunca creyó poder ver.


Sus amigos se habían reunido con otros conocidos y entre todos discutían que era lo que fallaba, porqué había surgido el desastre. Como es obvio por su mediocre condición no lograban acordar nada y cada vez se enroyaban más en un bucle rebosante de sandeces. Necesitaban un hombre de verdad y Juan vociferó en pro del Orden, se levantó y desarrolló la solución, que pasaba por la supresión de la esclavitud con respecto al dinero, un renacimiento moral y el establecimiento de una jerarquía natural que defendiese a su vez la desigualdad entre razas y personas.


El público quedó alucinando e incluso comenzaron grandes carcajadas entre la mayoría. Uno de entre ellos le contestó entre risotadas: ‘’¿Rechazar nuestra moral?, ¿Desigualdad? Juan, yo no veo otra moral, ¡Veo igualdad!.’’


En ese momento Juan se preparaba para contraatacarle dialécticamente cuando de repente se quedó pálido. Volvió a escuchar la voz que le aconsejaba tiempo atrás y ésta también se reía. Le habló:
‘’Estúpido y más que estúpido. Llevas todo este tiempo dándole vida al sistema, al mundo que dices combatir, sólo para obtener tu insignificante felicidad. Creías que no significaba nada, tú que por la debilidad de tu sangre tienes que racionalizarlo todo, pues como puedes observar… ¡Ha significado la victoria del vicio sobre el NS!. Tú, iluso, ¿Cómo piensas que podréis recrear el mundo si ni siquiera sois capaces de recrearos a vosotros mismos?. Tu supuesta idea sólo se encuentra en tu cabeza, no existe, tu has hecho que cesara de existir al venderte por unas copas y unas tetas. En su lugar has hecho de la igualdad algo existente. ¡Con tu nuevo rostro ni siquiera el más moderno notaría una pizca de disidencia en tu persona!.’’


Juan cayó desplomado, había traicionado a su Raza, a su legado, a todo cuanto de noble hay en el mundo. Perdío el tiempo escribiendo palabras vacías, pensando que era lo más importante. Era un charlatán, una máscara. Un perdedor que sólo existía en palabras.

24/03/09

A poboación estranxeira en Galicia multiplicouse por cinco en só 10 anos




A colonia romanesa é xa a quinta máis numerosa na comunidade, tras crecer un 80% o último ano

Os inmigrantes superan xa os 95.500 empadroados, mil máis que todos os habitantes de Santiago


Galicia conta hoxe con 75.875 estranxeiros máis que fai un decenio. A colonia foránea multiplicouse practicamente por cinco nese tempo, ata pechar o último padrón con 95.568 persoas, un 385% máis do que a estatística oficial contabilizaba en 1998.

A pesar de que Galicia é cualificada aínda polos expertos como unha das áreas menos atractivas e coñecidas da Península para a inmigración, esta intensificou a súa chegada á comunidade pasando o seu ritmo de crecemento do 6,3% no 2006, a un 10,4 o ano seguinte e un 17,3% no exercicio que acaba de pechar o Instituto Nacional de Estatística (INE). E aínda que o volume de estranxeiros supera xa en 1.229 persoas á poboación oficial de Santiago de Compostela, Galicia conta unicamente con máis foráneos que as comunidades uniprovinciales de Asturias, Cantabria, A Rioxa e Navarra, así como Estremadura. Cataluña, con 1,1 millóns de estranxeiros; Madrid con outro millón, e Valencia, con 847.339, encabezan o ranking da inmigración española, composta por 5,2 millóns de persoas ao concluír o 2008.

Portugal segue sendo o principal foco de procedencia da inmigración en Galicia, incrementándose ata no último ano a súa chegada nun 19,6%. Os seus 17.175 nacionais repártense fundamentalmente nas provincias de Pontevedra e Ourense, onde os cidadáns lusos están minimizando o despoboamento que sofren localidades como Carballeda de Valdeorras, A Mezquita, Oímbra, Verín, Entrimo, Padrenda e O Barco, auténticos focos de atracción da inmigración en Galicia. De feito, xunto a Burela, son os únicos municipios nos que os estranxeiros representan xa máis do nove por cento da poboación total, sendo especialmente destacado o caso de Carballeda, no que roza o 17% do seu censo de residentes.

Sudamérica confórmase como o segundo núcleo de procedencia da inmigración en Galicia, con Brasil, Colombia e Arxentina como orixes clásicas da diáspora na comunidade, aínda que coa cada vez máis notable achega de Portugal como vía de entrada en España de cidadáns procedentes de Brasil.

Avalancha romanesa

O proceso de incorporación de Romanía á Unión Europea e a liberdade de movementos e traballo no territorio da UE dos seus nacionais fixo posible que devandito país achegue a quinta colonia máis numerosa de cantas chegaron a Galicia. Os seus 5.028 cidadáns censados hoxe na comunidade representan un 79,6% máis dos que se rexistraban fai tan só un ano e 2.893 máis que no 2006.

Superando en presenza ao Reino Unido crece a presenza de China en Galicia a un ritmo de ao redor de douscentos novos residentes ao ano durante os últimos exercicios.

En canto ao peso da inmigración nas cidades galegas, é Vigo onde máis se nota, ao contar con 15.940 residentes estranxeiros, o que supón o 5,39% da súa poboación, mentres que na Coruña ascende a 10.811 persoas (4,41%) e en Ourense a 4.677 (4,37), como os casos máis destacados.

A localidade ourensá de San Xoán de Río é en cambio a menos atractiva para a inmigración, pois só conta con dous estranxeiros entre o seu censo, como Ribeira de Piquín, Navia de Suarna e Santiso, que non suman máis de tres cada unha.

12/03/09

Una pareja negra quiere tener un hijo blanco

CIENCIA / EL SUPERMERCADO DE LA FECUNDACION EN BARCELONA, PAREJA NEGRA QUIERE TENER UN HIJO BLANCO



ES LA INSOLITA petición de tres matrimonios de color (negro, se entiende. N de la R), planteada en una clínica catalana. Las razones que esgrimen resultan sorprendentes

A la oferta de niños a la carta lanzada al orbe esta semana por una clínica de Los Angeles (EEUU), se suma ahora el deseo no menos sorprendente de una pareja negra llegada a Barcelona: quiere tener un hijo blanco. No adoptarlo. Al contrario. La mujer negra, aún en la treintena, desea con todas sus fuerzas engendrar y parir un niño blanco.

Es consciente de que, a ojos de la ciencia, su sueño puede hacerse realidad. Los médicos no salen de su asombro. Nunca en España se había dado un caso semejante. Bastaría, según los doctores de la clínica de reproducción asistida a la que ha acudido, tomar un embrión donado por blancos y transferirlo al útero de la futura madre negra. La escena, llegado el parto, se imagina insólita. Padres negros sosteniendo en brazos a sus hijos blancos, con ojos azules o castaños, labios finos, pelo liso, rubio o pelirrojo… No es la única historia conocida por Crónica.

Dos mujeres jóvenes más, con sangre africana, quieren alumbrar retoños blancos. La maternidad sin fronteras raciales. Y cada cual con sus extrañas razones. Una dice que no quiere óvulos ni semen de su raza porque un negro o una negra que dona siempre sentirá que el niño es suyo. Otra quiere que su hijo sea blanco para «demostrar a la sociedad de lo que es capaz una negra». La demanda, aunque nueva, cuenta con respuesta en la ley española: ni bebés de diseño, ni madres negras pariendo hijos de distinto color al suyo.

«¿Para qué?», se pregunta escéptico el presidente de la Sociedad Internacional de Bioética, Marcelo Palacios. Para este médico, padre de la primera ley española de reproducción humana asistida (1988), el uso de las técnicas de fecundación en laboratorio con fines «exclusivamente cosméticos», como en el caso de los niños a la carta, se está convirtiendo en una especie de supermercado.«Pida el hijo que usted quiera, parece que anuncian. Y no todo vale», remarca Marcelo Palacios, que aboga por una ley internacional que prohiba este tipo de prácticas.

«Lo que se está haciendo es peligroso. Una cosa es seleccionar embriones para evitar que la futura persona nazca con una malformación o con una enfermedad incurable que le destroce la vida, y otra cosa bien distinta es manipular esos embriones para tener un hijo con los ojos de un determinado color, una estatura concreta, la boca de una manera, las orejas de otra… Eso es un error y un horror».

El teléfono de la clínica Fertility Institutes de Los Angeles da comunicando. Lleva así desde el miércoles pasado, cuando la noticia saltó a los diarios de todo el mundo. El doctor Jeff Steinberg, al timón del centro, está desbordado. «No puedo pasarle, lo siento, sigue desconectado», se excusa la mujer de la centralita.

NEGOCIO A LA VISTA El lío es gordo. Nadie duda de la capacidad médica de Steinberg, uno de los primeros en ofrecer la fecundación in vitro. Lo que muchos le achacan es haber convertido una técnica -el llamado Diagnóstico Genético Preimplantacional (PGD, por sus siglas en inglés), que permite seleccionar embriones humanos libres de enfermedades hereditarias- en un negocio con objetivos puramente estéticos.

«La clínica sólo está buscando publicidad para captar clientes», advierte a este periódico Marcy Darnovsky, directora del Centro para la Genética y la Sociedad de California. A sus palabras, Fertility Institutes ha respondido con números: asegura contar ya con seis parejas interesadas en dar a luz un bebé de diseño. El precio del capricho, 14.329 euros. Steinberg confía en que pase pronto el chaparrón y otras parejas se animen tras el primer nacimiento programado para 2010.

La realidad, no obstante, juega abrumadoramente en su contra. Según una reciente encuesta de la Escuela de Medicina de la Universidad de Nueva York, aplicada a una muestra de 999 parejas [en España no existen datos fiables al respecto], sólo un 13% usaría esta tecnología para conseguir bebés más inteligentes y un 10% para seleccionar a los embriones que serán más altos al llegar a adultos. Aunque, por encima de cualquier consideración, la mayoría estaba a favor de la selección genética sólo para casos de retraso mental (75%), ceguera (56%), sordera (54%), problemas del corazón (52%) y cáncer (51%).

¿Se debería ceder a las pretensiones de padres negros que desean engendrar hijos blancos?

05/03/09

Venta de drogas en parques de cativos

Atoparon un preto vendendo narcoticos nun parque en Rusia

Manifestación contra os Bombardeos en Dresde





Más de 6.000 personas se manifiestan en Dresde en recuerdo de las victimas de los bombardeos aliados de 1945




Más de 6.000 neonazis han desfilado por las calles de Dresde (al este de Alemania) para honrar a las víctimas de los bombardeos aliados sobre dicha ciudad en la Segunda Guerra Mundial, según ha anunciado la policía. Al mismo tiempo se ha celebrado una contramanifestación con representantes de la Iglesia, partidos políticos y sindicalistas a la que, según sus propios datos, han asistido 11.000 personas.

Pese a ello, "no ha habido problemas notables", según ha indicado un portavoz policial, que ha explicado que se ha organizado un gran dispositivo policial para separar a los dos grupos.

La manifestación anual del 14 de febrero en Dresde es una de las reúne a más neonazis alemanes para celebrar la tradicional 'marcha fúnebre' en homenaje a las 25.000 víctimas civiles de los bombardeos aliados sobre la ciudad los días 13 y 14 de febrero de 1945. En Sajonia, el estado donde está ubicada Dresde, es donde el partido neonazi NPD obtiene mejores resultados, con ocho diputados regionales.

En todo caso, en Alemania está prohibido hacer apología del nazismo o utilizar símbolos nazis, para lo que hay establecidas estrictas leyes. Una normativa que choca con este tipo de manifestaciones neonazis que atraen a miles de personas.

Igualmente, cada año se organizan, al mismo tiempo que la concentración neonazi, otras de protesta que suelen concentrar a más manifestantes. En todo caso, la alcaldesa de Dresde, Helma Orosz, ha descubierto una placa conmemorativa de los bombardeos y ha asegurado que Dresde no "manchará la memoria de sus víctimas".

Unha carta dun galego

Situación en Galicia



Saludos desde Vigo (Galicia)




Quiero enunciar ante toda España y en esta sección, el amedrantamiento que buena parte de los ciudadanos sufrimos ante el acoso de los nacionalistas del BNG y de sus juventudes AMI, que son como los de jarrai en el Pais Vasco

Esta gente esta subvencionada por el poderoso BNG que bigobierna en las ciudades mas importantes de Galicia con el PSOE. Por eso digo bigobiernan entre ambos aquí en Vigo, Pontevedra, y en muchísimos pueblos, y por supuesto en la comunidad gallega, la Xunta de Galicia donde gobiernan juntos PSOE y BNG.



Los primeros son de izquierdas y los del BNG son nacionalistas independentistas comunistas. Este partido lo fundo José Manuel Beiras inspirado en el marxismo leninismo según ha declarado. y su logotipo es la bandera gallega con una estrella roja en medio. Sus juventudes los de AMI.

Cuando hacen pintadas por todas las calles de Galicia, por cierto, Vigo esta perdido, pues al lado de donde ponen independencia, Galicia no es España, puta España, gora eta, en Galicia solo en gallego, turistas fuera de galicia, etc y demás lindezas, siempre acaban sus pintadas pintando la hoz y el martillo.

Por si alguien tenia duda de quien es el bng en galicia, es un partido independentista y comunista. a sus cachorros no les cuesta un duro comprar sprays pintura pues les salen gratis financiados por el BNG que les compra remesas enteras. Todas las calles estan pintarajeadas por esta gentuza, tienen barrios en Vigo amedrentados. No pueden borrar las pintadas los vencinos mismos si se las hacen en las fachadas de sus casas, y si algunos camaradas queremos tacharlas y poner svasticas encima, aparte de que tenemos que pagarnos los sprays de nuestros bolsillos nos duran tres dias antes de que las tachen, jugándonos además una paliza ya que somos minoría de nacionalsocialistas aqui en Galicia frente a los miles de nacionalistas fanáticos y subvencionados.

Quería haceros saber la realidad que hoy dia hay en Galicia que ya es un Pais Vasco y Cataluña mas por culpa de los nacionalistas. Pero aunque seamos pocos los nacionalsocialistas aqui, no podrán doblegar nuestros corazones.

Sieg Heil!!

Inadaptación por parte dos inmigrantes

Fracaso del integracionismo


(NOVOPRESS ESPAÑA)

La Universidad Pontificia de Comillas ha presentado un estudio de la población inmigrante de Madrid que ya asciende al 17 % de entre los censados (más de la media española).

La segunda generación en Madrid: un estudio longitudinal, que es el nombre del informe, señala que le 40% de los inmigrantes no tiene intención de quedarse definitivamente en España, pero no pretenden volver a su tierra de origen sino que mayoritariamente optarían por ir a los EE.UU.

Así mismo 2/3 de los hijos de inmigrantes nacidos en territorio español reconocen no sentirse españoles, asumiendo la nacionalidad de sus progenitores como propia, como parecer ser lógico por otro lado.

A pesar de ello más de la mitad declararon que nunca se habían sentido discriminados, y tan sólo el 5% reconoce haber sido discriminado pero no por razones de raza o nacionalidad.

Del estudio realizado se desprende que le 70% de los inmigrantes en Madrid proceden de países suramericanos.

Ello viene a confirmar, con la certeza de un estudio seriamente realizado, la falta de capacidad integradora de la inmigración cuando esta proviene de ámbitos etnoculturalmente bien diferenciados del europeo.

De igual manera el informe señala la “parición de pandillas y conflictos interétnicos en las escuelas”, lo que viene a reincidir en el aspecto poco integrador y conflictivo de la inmigración masiva.

Lo que resulta más preocupante pero no sorprendente (ahí tenemos el ejemplo de Francia) es que inmigrantes de 2ª generación nacidos en España, repudien totalmente la identidad del pueblo que lo acoge, lo que hace prácticamente imposible su asimilación, tal y como politicastros y leguleyos pretendían.

Sin embargo el estudio revela una tendencia de estos inmigrantes, especialmente los suramericanos, por el “American way of life”, lo que aporta a los países receptores de inmigrantes un campo abonado para la colonización económico-cultural americanomorfa, traducida en un consumismo basura exacerbado, idealización de la violencia y la insana competencia, culto a la imagen y al aspecto más material de la vida…

En resumen, estos datos suponen un fracaso del integracionismo, de los valores humanitaristas y del ius solis como mecanismo para adquirir la nacionalidad.

Novopress España.